Osoba godna zaufania i jej poręczenie

Kodeks postępowania karnego ustanawia możliwość poręczenia za podejrzanego/oskarżonego udzielanego przez tzw. osobę godną zaufania, który ma możliwość być połączony z dozorem stosowanym wobec tegoż podejrzanego/oskarżonego. Kto może być osobą godną zaufania?

W zgodzie z powyższą uwagą, istnieje w polskiej procedurze karnej środek zapobiegawczy, (co najważniejsze – o charakterze nieizolacyjnym) polegający na tym, iż tzw. osoba godna zaufania poręczy wobec organów ścigania (albo wobec sądu) za to, że podejrzany/oskarżony będą wypełniać indywidualne obowiązki procesowe (w tym stawiać się na każde wezwanie tych podmiotów) a nadto, iż nie będą w żaden metodę utrudniać prowadzonego postępowania. W tym celu prokuratura albo sąd mogą dodatkowo (niejako dla wzmocnienia owego poręczenia) zarządzić również obowiązek dozoru wobec podejrzanego/oskarżonego.

Kogo uważa się za osobę godną zaufania?

Powinno się wskazać, iż ustawodawca nie określił niedwuznacznie kogo można uznać za osobę godną zaufania. Wydaje się, iż całą pewnością musi to być osoba ciesząca się w opinii społeczności zaufaniem, taka, której nie można zarzucić postępowania sprzecznego z prawem albo zasadami współżycia społecznego. Na przykład może być to rektor uczelni, dziekan uczelni, biskup, profesor, znany lekarz etc.

Z czynności udzielenia poręczenia spisuje się protokół, w którym poręczający oświadcza o przejęciu spersonalizowanych obowiązków do stworzenia, potwierdza to, iż wie jakie zarzuty są stawiane podejrzanemu/oskarżonemu oraz informowany jest o negatywnych skutkach negatywnych zachowań podejrzanego/oskarżonego.

Udzielenie poręczenia poprzez osobę godną zaufania ma duże psychologiczne znaczenie, może również ukazywać pozytywnie osobowość albo pozycję społeczną podejrzanego/oskarżonego (taką, że dana osoba ryzykując swoim dobrym imieniem za nią poręcza). W zgodzie z tym co było już przedstawione, jego najistotniejszą rolą jest to, że o ile jako środek zapobiegawczy spełnia własną funkcję to nie ma powodów do stosowania wobec oskarżonego surowszych środków (takich jak areszt).

 

Dodaj komentarz